`` 
Rond 13.30 is Tygo de operatiekamer ingereden en door de anesthesist in slaap gebracht. Voor ons is dan het wachten begonnen. Bij de operatie gaan ze dus de rug sluiten. Dat houdt in dat de zenuwen welke open liggen worden gebundeld en dat hier overheen spierweefsel wordt aangebracht. Dit doen ze door het spierweefsel geheel los te maken van de rug en deze vervolgens richting het open gedeelte te brengen. Vervolgens moet men de huid bij elkaar brengen om dit te kennen hechten. Bij Tygo is het open gedeelte alleen zo groot, dat er geen huid beschikbaar is om het dicht te kunnen maken. Dit lossen ze in zijn geval op door in beide zijkanten van zijn rug twee sneden van zo'n 8 cm. aan te brengen. Nu kan het gat gedicht worden, alleen heeft hij er 2 nieuwe voor terug. Het ene gat met het andere vullen dus. Vervolgens gaan ze van zijn schouderbladen weer huid transplanteren, om deze weer in de 2 ontstane gaten te brengen voor een mooiere genezing. Uiteindelijk heeft hij dus 5 wonden.
Rond 17.45 uur horen we dat de neurochirurg klaar is. Nu gaat de plastisch chirurg aan het werk. De neurochirurg heeft besloten erbij te blijven, om er zeker van te zijn dat zijn werk niet beschadigd wordt. Uiteindelijk het verlossende woord. Hij was naar de uitslaapkamer om daar wakker te worden aan de monitors. Dit zal rond de klok van 20.00 uur geweest zijn. Op de uitslaapkamer had hij vreselijke pijn. Hij mocht op dat moment geen paracetamol maar wel morfine. Alleen bleek dit niet echt te helpen. Zo hebben we ongeveer nog zo'n 1,5 uur zitten wachten bij hem alvorens hij weer naar zijn kamer mocht. De pijn was voor ons eigenlijk niet om aan te zien. Vervolgens hebben ze in een mix van morfine, paracetamol en een flesje hem weer in slaap gekregen.
Tijdens de operatie is de neurochirurg gestuit op een groter defect dan aanvankelijk gedacht. Het probleem begon reeds op lumbaal 2. Tevens was het onmogelijk de zenuwbanen intact te laten. Hij heeft dus ook vanaf dat punt de zenuwen doorgehaald met de kans op meer uitval van diverse zaken die het ervoor wellicht wel deden. Spijtig maar het was kiezen tussen twee kwaden: Of de zenuwbanen laten zitten en een groot risico lopen met het zog. "Tethered Cord Syndrome". Hierbij kunnen zenuwen vastgroeien aan bot / weefsel, waardoor bij verkeerde bewegingen de zenuwen kunnen knappen. Dit kan dus bovenin zijn of onderin. De gevolgen zijn niet te overzien. De neurochirurg heeft er met het doorhalen van de zenuwen er alles aan gedaan om dit te voorkomen. We zullen moeten afwachten of er extra uitval is opgetreden.
